Briljanten huwelijk voor Willem en Irene Nieland

Willem (89) en Irene (86) Nieland uit Middelharnis vierden op dinsdag 26 augustus hun grote huwelijks dag. De twee zijn al 65 jaar getrouwd.

Willem komt uit Rotterdam en Irene is geboren in Surabaya in Indonesië. De kans dat de twee elkaar tegen zouden komen was dus al erg klein. Maar de échte ontmoeting is al een verhaal op zich.

Irene was 12 toen ze met haar ouders naar Nederland kwam. “Wij hadden thuis een schilderijtje aan de muur. Daarop stond een vrouw met lang donker haar en een rieten rokje. Heel exotisch”, vertelt Willem. “En toen mijn zus in de dierentuin was, zag ze een meisje dat daar sprekend op leek. Ze nam haar mee naar huis om het schilderijtje te bekijken. Ik was zelf toen thuis en vroeg me af wat er allemaal aan de hand was, dus ik kwam kijken. Dat was de eerste keer dat Irene en ik elkaar ontmoetten.”

Maar het zou nog even duren voordat de vonk oversloeg. Willem ging het water op en Irene bleef in Nederland. Na terugkomst ging hij de schoolbanken in om stuurman te worden. Irene was na de eerste ontmoeting bevriend geraakt met Lies, de zus van Willem en op die manier kwam ze nog regelmatig over de vloer. “En toen kwam Willem ineens thuis in uniform”, vertelt Irene. “Dat was toch wel een plaatje om te zien met zijn blauwe ogen en blonde haar.” Willem vult aan: “Jij mag er ook zijn hoor. Met je prachtige lange haren was je echt een verschijning, en zo bescheiden ook.” De twee werden langzaam op elkaar verliefd en hebben elkaar nooit meer uit het oog verloren.

Tot vorig jaar hebben de twee altijd in Rotterdam gewoond. Sinds een jaar wonen ze nu in Middelharnis. Ze kregen samen één dochter. “En die woont naast ons, hoe gezellig is dat?!”

Willem heeft in totaal zestien jaar in de scheepvaart gezeten. “Mijn eerste werkdag was op 1 februari 1953. Dat vergeet je nooit meer”, vertelt hij. Na die zestien jaar ging hij aan de slag in de kabelfabriek in Delft. Daar is hij gebleven tot zijn pensioen. “Ik begon als portier en ben geëindigd als hoofd beveiliging. Met 57,5 jaar mocht ik stoppen. Sinds dien zijn we lekker aan het genieten.”

Irene was 17 jaar toen ze ging werken bij een Frans bedrijf. “Ik was telefoniste”, laat ze weten. “Dat was toen mensen nog met elkaar verbonden moesten worden. En dat is wat ik dus deed.” Daarna is ze bij een scheepvaartbedrijf typiste geworden. “Daar ben ik gebleven totdat we gingen trouwen. In die tijd moest je stoppen met werken als je ging trouwen. Na het huwelijk ben ik voor ons eigen huishouden gaan zorgen. Ik vond het heerlijk dat ik elke dag thuis was als onze dochter uit school kwam.”

Tegenwoordig doen ze het allebei een stuk rustiger aan. Willem heeft aan het begin van de zomer zijn rijbewijs opgegeven na een ongeluk. “Gelukkig raakte er niemand gewond, maar er komt een moment dat je moet beseffen dat het niet meer gaat. Die dag kwam eerder dan verwacht, maar het is goed zo”, vertelt hij. Willem doet nu de boekhouding van zijn dochter en hij is graag in de tuin bezig. “Toen we nog in Rotterdam woonden had ik een hofje. Nu heb ik hier de schuur weg laten halen en daar komt ook een tuintje.”

Irene kan door haar artrose niet veel meer met haar handen. Maar ze zit wel nog graag achter de laptop. “Een beetje shoppen en films kijken, dat doe ik graag”, laat ze weten.

Een huwelijk van 65 jaar is niet voor iedereen weggelegd. Maar Irene en Willem hebben het glansrijk gehaald. “Geven en nemen”, weet Willem. “Dat is heel belangrijk. Maar ook tevreden zijn met wat je hebt.” En Irene vult aan: “Je moet samen dingen blijven doen. Dat is goed voor je relatie en nog hartstikke gezellig ook.”