Familie Hoek viert 70-jarig huwelijk met gemeente

Foto: Sam Fish

Een bijzonder moment voor de familie Hoek uit Sommelsdijk. Zij vierden op dinsdag 18 mei hun zeventigjarig huwelijk. Een geweldige mijlpaal!

Door Sam Fish

Het is alweer ruim een jaar geleden dat de gemeente een bezoek bracht aan een jubileum op het eiland. Door de maatregelen rondom het coronavirus was het voor de gemeente niet mogelijk om langs te gaan bij de jarigen en huwelijksfeesten op het eiland. Maar die tijd is nu officieel voorbij. Op dinsdag 18 mei bracht wethouder Tea Both-Verhoeven een bezoekje aan de familie Hoek in Sommelsdijk. Deze dag vierden zij alweer hun zeventigste huwelijksdag.

Wethouder Both-Verhoeven kwam in de plek van burgemeester Ada Grootenboer-Dubbelman. Door een besmetting binnen haar huishouden was het voor de burgemeester niet mogelijk om zelf te gaan. De wethouder nam daarom het stokje over om het bijzondere bezoek af te leggen.

Brief van de koning

Met een 70-jarig huwelijk wordt het bezoekje van de gemeente extra bijzonder. “Ik weet dat u vanuit de gemeente al een bloemstuk heeft ontvangen,” zegt de wethouder als ze binnenkomt met een grote bos bloemen in haar handen. “Deze bos is dan ook niet van de gemeente. Deze prachtige bos bloemen krijgt u van Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima.”

Met grote ogen worden de bloemen aangenomen door het bruidspaar. “En daar hoort ook deze envelop bij,” gaat Tea verder. “Hierin zit een brief van de koning die ik u mag overhandigen. En dan hebben we ook nog een extra cadeau vanuit de gemeente.” Ze overhandigt de envelop aan meneer Hoek en het cadeau aan zijn vrouw. Er zit een grote lijst in en even heeft mevrouw geen idee waar ze naar kijkt. “Het is uw trouwakte,” verklapt Both. “Die hebben we gevonden in het gemeentearchief en voor u ingelijst.” En dan verschijnt er een grote lach op het gezicht van mevrouw Hoek. “Wat bijzonder! Dat dat nog bestaat,” zegt ze verbaasd.

Mois en Mina Hoek

“Hij heet Mozes, maar we noemen hem Mois, met een i,” zegt mevrouw Hoek die zelf Mina wordt genoemd. Met 95 en 91 jaar zijn ze op een mooie leeftijd getrouwd. Hoe die vonk precies is overgeslagen weten ze niet meer, het is immers ook al lang geleden. Maar gelukkig weten ze nog wel waar ze elkaar leerden kennen. “Dat was tijdens het stapavondje,” vertelt Mois. Daarmee doelt hij op de wandeling die de jeugd vroeger maakte ronde de kerk. De meisjes liepen de ene kant op, de jongens de andere en onderweg kwamen ze elkaar dan meermaals tegen.

Na ongeveer anderhalf jaar verkering stapte het stel in het huwelijksbootje. Eigen kinderen kregen ze nooit, maar ze hebben wel een pleegzoon. “Hij was de zoon van mijn zus,” vertelt Mina. “Toen zij kwam te overlijden is hij bij ons gekomen.”

Wonen en werken

Meneer en mevrouw Hoek leerden elkaar kennen in Ouddorp, waar ze allebei ook vandaan komen. “Toen we gingen trouwen waren er geen huizen beschikbaar,” vertelt Mois. “We konden in een arbeidershuisje in Sommelsdijk terecht en daar kon ik ook gelijk gaan werken. En zo zijn we naar Sommelsdijk verhuisd.” Inmiddels wonen ze dus alweer 70 jaar in Sommelsdijk en sinds een half jaar woont het echtpaar in Nieuw Rijsenburgh. “We hebben het hier erg goed naar ons zin,” zegt Mois. “De verpleging is heel aardig en ons appartement is precies goed voor ons. We zitten hier goed.”

Tijdens hun werkende jaren in Sommelsdijk werkte meneer Hoek op het land. Mevrouw Hoek zorgde overdag voor de huishouding en hielp in de avonden mee op het land. Ook nu zorgt Mina er nog voor dat het huis aan kant is. “Een dag in de week krijgen we hulp voor de grote dingen. Tussendoor zorg ik dat het een beetje netjes is hier,” vertelt ze. Mois gaat er nog graag op uit met zijn scootmobiel. Hij rijdt nog regelmatig zo ver als Den Bommel en Herkingen.

Mooie tijd

Na 70 jaar samen zijn de twee nog altijd niet op elkaar uitgekeken. Er is ook niet één moment dat eruit springt voor het stel als ze terugkijken op die jaren. “Alle momenten samen waren mooi,” zegt Mois en zijn vrouw is het daar mee eens. “We zijn zelfs nooit op vakantie geweest. Dat hoefde van mij nooit, ik heb hier alles wat ik nodig heb.”