Mevrouw Jonker viert honderdste verjaardag

Groot feest in de hal van woonzorglocatie Ebbe & Vloed in Oude-Tonge. Daar vierde mevrouw Jonker haar honderdste verjaardag.

“Niemand hier weet mijn voornaam”, vertelt ze. “Dat heb ik expres gedaan. Dus doe maar gewoon J. Mevrouw J. Jonker.” Ze begint te grijnzen. “Ik ben lief ondeugend”, gaat ze verder. “Ik krijg altijd alles voor elkaar.” Haar goede vriendin, mevrouw Thuns, zit naast haar aan de tafel. “Zeg maar ‘knap ondeugend’. Als de medewerkers aan het stofzuigen zijn, trekt zij voor de grap de stekker uit het stopcontact.” Er wordt hard gelachen aan de tafel.

Van haar medebewoners heeft ze een prachtige pot met bloemen gekregen. “En ik heb een brief en foto van de koning ontvangen”, geeft ze aan. “Dat is toch wel heel bijzonder. En iedereen komt me de hele tijd feliciteren. Ik heb nu pas door dat ik zo bekend ben.”

Mevrouw komt oorspronkelijk niet van Goeree-Overflakkee. “Ik ben geboren in Drenthe, maar ik heb het grootste deel in Brabant gewoond”, vertelt ze. Toch woont ze al sinds 1952 in Oude-Tonge. “We woonden hier twee maanden en toen kwam het water. Toen moesten we weer weg. Maar zodra het kon zijn we weer terug gekomen.”

Haar vader werkte bij Grontmij waardoor ze elke 2,5 jaar verhuisden. Toen haar vader ziek werd, heeft haar man het werk overgenomen. “Hij vond het vele verhuizen te veel. Dus hij is na een tijdje voor zichzelf begonnen”, laat ze weten. “Zo kwamen we hier terecht, maar door de Ramp hebben we ook nog een half jaar in Renesse gewoond.”

Inmiddels woont ze nu zo’n anderhalf jaar in Ebbe & Vloed. Tot die tijd heeft ze nog altijd zelfstandig gewoond. En ze is nog steeds heel zelfstandig. “Ik was en kleed mezelf aan, daar heb ik geen hulp bij nodig. En ik zorg er elke dag voor dat mijn appartement schoon en opgeruimd is.”

Daarnaast speelt ze met haar goede vriendin ook graag een potje Rummicub of Yathzee. En ze kijkt graag tv. Daarnaast drinkt ze regelmatig koffie met haar medebewoners.

J. kreeg samen met haar man vier dochters en een zoon. “Maar onze zoon is in 1990 verongelukt. Twee jaar eerder overleed ook mijn man”, vertelt ze. “Dat was een zware tijd. Dat wens je niemand toe.” Haar kinderen hebben inmiddels voor acht kleinkinderen gezorgd en het vijfde achterkleinkind is ook al onderweg.

Niet iedereen haalt de prachtige leeftijd van 100 jaar. Een paar tips zijn dan nooit verkeerd om in het achterhoofd te houden. Voor mevrouw Jonker is het heel simpel: “Gewoon een dokter nemen op natuurlijke basis”, zegt ze. “Al die medicijnen zijn slecht voor je. En humor. Het is belangrijk om te blijven lachen.” Als extra tip tegen hoofdpijn geeft ze nog mee: “Een beetje Vicks op je slaap smeren. Dat helpt altijd.”