Balt Witvliet uit Middelharnis vierde zaterdag 22 juni zijn honderdste
verjaardag. Op maandag 24 juni kwam de
burgemeester daarom even langs.
Door Sam Fish
“Van harte gefeliciteerd, meneer Witvliet”, zei ze bij binnenkomst. “Wat een bijzondere verjaardag voor u en het is een unicum op het eiland.” Ze vertelt dat er zo’n 25 honderdplussers op het eiland wonen, maar slechts twee zijn een man. Dus is de verjaardag van de heer Witvliet extra bijzonder. En daarbij kwam de burgemeester ook niet met lege handen binnen, ze had een cadeau voor hem meegebracht. Traditiegetrouw krijgen alle inwoners die
100 jaar worden hun geboorteakte ingelijst cadeau. En dat was dit keer niet anders. “Geweldig! Wat leuk om te zien, zeg. Deze krijgt een mooi plekje aan de muur”, antwoordde hij al glunderend.
Balt is geboren en getogen in Middelharnis en woont er nog altijd. Zelfstandig, maar wel met hulp van twee nichten en zijn buurvrouw. Maar pas sinds een week staat zijn bed in de woonkamer. Daarvoor ging hij nog altijd naar boven om te slapen. Hij woont daar alleen. Zijn vrouw is helaas 12 jaar geleden overleden aan epilepsie. De twee hebben nooit kinderen gekregen.
Dat hij zo oud is geworden, was voor hem niet perse een verrassing. “Ik kom uit een sterk geslacht”, liet hij weten. “Mijn vader en broer zijn ook zo oud geworden, in de 90 waren zij. Maar je hebt het zelf niet in de hand. Je moet gewoon doorgaan en nu ben ik 100.”
Werk
Balt Witvliet is altijd een drukke man geweest. Jarenlang zat hij bij de brandweer van Middelharnis. En daarnaast werkte hij in de smederij van hemzelf, zijn vader en zijn broer. “De windvaan op het oude Raadhuis in Middelharnis heb ik gemaakt”, vertelde hij en hij begon opnieuw te glimmen. “Dat bootje, dat maakte ik in de smederij. En we maakten trappen, hoefijzers, noem het maar op. We verkochten ook fietsen en kachels en slepen schaatsen. We hadden het altijd heel druk, maar het was erg leuk werk om te doen.” In de oorlog moest hij naar Duitsland om het werk over te nemen van de Duitsers die het leger in moesten. Ook daar was hij smid. “Ik had hele aardige collega’s. Lang niet alle Duitsers waren rotzakken.”
Tegenwoordig doet hij het wat rustiger aan. Zo leest hij graag en maakte hij veel cryptogrammen. Hij zit het liefst de hele dag buiten in zijn tuin en hij kijkt graag tv. Dan kijkt hij het liefst naar quizzen, dat houdt hem scherp. “En ik lees nog zonder bril”, liet hij weten. “Alleen voor de tv heb ik een bril nodig.” Vroeger ging hij altijd met zijn vrouw mee naar de Hervormde kerk, tegenwoordig luistert hij nog elke zondagmiddag naar de kerktelefoon.
Feest
Een honderdste verjaardag is er natuurlijk eentje die je niet zomaar voorbij laat gaan. Dat dachten ook zijn nichten en buurvrouw. “Ze hebben gek gedaan. Overal hingen foto’s en slingers. Maar het was wel heel erg gezellig, ik heb ervan genoten”, aldus de jarige Balt Witvliet.