Rijksmonumentstatus voor 45 geschenkwoningen

De Watersnoodramp heeft op Goeree-Overflakkee flinke littekens achtergelaten. Maar de Ramp heeft ook gezorgd voor verbondenheid.

Na de Waternoodramp van 1953 schoten Noorwegen, Denemarken, Zweden, Finland, Oostenrijk en Frankrijk ons land te hulp. Dat deden ze door onder meer 850 ‘geschenkwoningen’ te doneren. Die woningen waren voor de bewoners die hun huis kwijt waren geraakt. Niet alleen op Goeree-Overflakkee gebeurde dit. Ook de getroffen gebieden in Zeeland en West-Brabant kregen deze hulp.

Deze geschenkwoningen zijn ontworpen en gefabriceerd in het land van herkomst. Het waren prefab-huizen van hout. We herkennen ze nu nog aan hun karakteristieke bouwstijl van het land van herkomst. De huizen werden als bouwpakketten naar Nederland vervoerd en werden in de getroffen gebieden in noodtempo opgebouwd en toegewezen aan de zwaarst getroffenen van de ramp.

Tegenwoordig zie je in het straatbeeld van de genoemde provincies nog een aantal van deze geschenkwoningen staan. De provincie is blij dat de woningen na al die tijd nog bewaard zijn gebleven. Daarom worden de woningen die er nog staan aangewezen als Rijksmonument. Op Goeree-Overflakkee staan er ook nog een aantal. Negen woningen aan het Finlandplein in Nieuwe-Tonge worden aangewezen als Rijksmonument.

De aanwijzing van deze geschenkwoningen als Rijksmonument doet recht aan het nationale belang van deze bijzondere door Europese landen geschonken woningen. Zij genereren aandacht voor verleden, heden en toekomst. En ze vertellen het grotere verhaal van de Watersnoodramp, de internationale solidariteit en hulp na een dergelijke natuurramp.

Meindert Stolk, gedeputeerde Erfgoed en Cultuur: “Deze geschenkwoningen helpen ons de herinnering aan de Watersnoodramp met zijn vele slachtoffers en de indrukwekkende internationale hulpverlening levend te houden. En om het verhaal door te geven aan toekomstige generaties. Daarnaast biedt de Rijksmonumentstatus de eigenaren van deze woningen een betere kans deze woningen te behouden, te onderhouden en te restaureren met steun van subsidies.”