Provincie Zuid-Holland komt met aanpak stikstofreductie

Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland hebben een maatregelenpakket vastgesteld dat moet bijdragen aan stikstofreductie en natuurherstel.

Grote provinciale opgaven lopen momenteel vast. Dat is het gevolg van enkele gerechtelijke uitspraken. Daarin werd geconcludeerd dat er te weinig maatregelen voor stikstofreductie en natuurherstel worden genomen om nog verantwoord vergunningen te kunnen verstrekken voor tal van economische activiteiten.

Daarbij worden ook opgaven geraakt zoals woningbouw, energietransitie en verduurzaming. Ook voor de landbouw geldt dat innovaties nu geen doorgang vinden. En dat terwijl die op termijn moeten bijdragen aan minder uitstoot. Het is een alarmerende situatie, die elke dag één dag te lang duurt. De provincie durft wel te stellen: als Zuid-Holland op slot zit, zit Nederland op slot.

De economie wordt ongenadig hard geraakt. Of het gaat om een havenarbeider, voedselproducent of distributiebedrijf; de pijn is overal voelbaar. De Zuid-Hollandse industrie is lokaal, regionaal, nationaal en internationaal van groot belang. Het vervult een cruciale rol in de energietransitie en de reductie van CO2. Door netcongestie liep de verduurzaming al vertraging op. Maar door het gebrek aan stikstofruimte wordt het nog lastiger om bedrijven te vestigen of uit te breiden.

Zuid-Holland moet ook bijna een kwart miljoen woningen bouwen en ziet die plannen in de ijskast verdwijnen. Een eerste inschatting is dat een groot deel van de bouw ernstig stagneert. En dat terwijl de vraag onverminderd hoog blijft.

De provincie Zuid-Holland heeft alle mogelijke maatregelen geïnventariseerd. Ook die met grote impact op de omgeving waren geen taboe. De vier maatregelen die nu voorliggen, spitsen zich toe op stikstofreductie. Ze betreffen een eerste stap voorwaarts om de vergunningverlening weer op gang te krijgen. Elke sector zal naar verhouding moeten bijdragen aan de oplossing en daarvoor volgen op termijn nog meer voorstellen.

De provincie voelt de noodzaak om zelf aan de slag te gaan. Toch moeten ze tegelijkertijd ook onderkennen dat met het maatregelenpakket nog geen 10 procent van het probleem in Zuid-Holland kan worden opgelost. Er is een grote afhankelijkheid van Rijksmaatregelen en dat maakt de situatie alleen maar nijpender.

Zuid-Holland heeft relatief weinig intensieve veeteelt. Daardoor draagt een eventuele krimp voor ammoniakreductie daar relatief weinig aan bij. De provincie heeft veel industrie, die voornamelijk stikstofoxiden uitstoot. Die uitstoot neemt al jaren af en die lijn wordt doorgezet, omdat de industrie al jaren de verplichting heeft altijd de beste beschikbare technieken in te zetten. Het is dus moeilijk om een wezenlijke bijdrage te leveren aan het oplossen van het stikstofvraagstuk, omdat de provincie weinig knoppen overhoudt om aan te draaien.

Toch is afwachten geen optie. De provincie doet alles wat er binnen hun mogelijkheden ligt om het probleem op te lossen. Daarom legt Zuid-Holland deze 4 maatregelen voor aan Provinciale Staten:

Deze set aan maatregelen vragen om 100 procent inzet. Ze bieden op de lange termijn een aanzienlijke reductie van stikstof waarmee de provincie ‘vandaag’ al begint. “We hadden graag meer van de opgave zelf opgepakt. Maar het unieke karakter van Zuid-Holland voorziet niet in de mogelijkheden”, weet coördinerend stikstof-gedeputeerde Mariëtte van Leeuwen. “Er is de afgelopen weken non-stop gewerkt, onder hoge druk. En we voerden verschillende gesprekken met onze stakeholders. We zien dit als een eerste stap, er is nog werk aan de winkel. Met name in de afstemming met het Rijk waar wij zo afhankelijk van zijn.”

Met dit maatregelenpakket is de provincie er dus helaas nog niet. Komen er geen generieke provincie overstijgende maatregelen dan blijft Zuid-Holland praktisch op slot. Met grote gevolgen voor het hele land. “We gaan ervan uit dat het Rijk en Europa samen met ons deze enorme uitdagingen het hoofd gaan bieden. En wel rap.”