Vrouwendag met schrijfster Lale Gül in het Diekhuus

Het 8Maartteam Goeree-Overflakkee wist samen met het Diekhuus de schrijfster Lale Gül (27) op Internationale Vrouwendag naar Middelharnis te halen.

Die avond ging Xena Maria Evers (36) een gesprek met haar aan. Het leverde een uitverkochte zaal op en een interessante avond over religie, rolpatronen en vrijheid.

Lale debuteerde met het boek ‘Ik ga leven’. Ze schreef het in coronatijd op 22-jarige leeftijd, als student Nederlands. Het is een openhartige roman over haar persoonlijke strijd tegen de verstikkende tradities en verwachtingen binnen haar streng religieuze gemeenschap. Het zorgde voor een breuk met haar familie en leverde haar veel kritiek en zelfs bedreigingen op. Maar het boek werd een bestseller, waarvan meer dan 325 duizend exemplaren werden verkocht. Vorig jaar verscheen haar tweede boek: ‘Ik ben vrij’. Ook schrijft ze columns, treedt op bij talkshows en gaat het land door met een theatertour.

De viering van Internationale Vrouwendag op Goeree-Overflakkee stond in het teken van Vrijheid voor Vrouwen. Maar wanneer je als jonge schrijfster beveiligd moet worden, ben je dan nog wel vrij? Onder andere daarover ging Xena Maria in gesprek met Lale.

Xena groeide op, op Goeree-Overflakkee, studeerde daarna in Amsterdam filosofie en heeft een master in ethiek. Ze werkt vandaag de dag als documentairemaker.

Lale Gül groeide op in een orthodox islamitisch gezin. Ze kreeg steeds meer moeite met het gebrek aan ruimte om kritisch te denken, kritische vragen te stellen. Ze heeft moeite met de vrouwonvriendelijke regels van het geloof van haar ouders.

“Alle leuke dingen, die mochten niet. Muziek mag niet, daten is verboden en op vakantie gaan zonder mannelijk familielid uit den boze. Het hebben van vrienden van het andere geslacht is onwettig. Je leuk kleden en je opmaken is ongepast. ’s Avonds buiten zijn is niet geoorloofd, hetzelfde geldt voor foto’s op sociale media zetten. Het afbeelden van levende wezens mag niet, het vieren van verjaardagen of andere heidense feestdagen mag niet. Uitgaan of feesten op festivals mag niet. Moet ik leven als een kamerplant? Niet dansen, niet uitgaan, niet kleden hoe ik het wil. ‘s Zomers geen luchtige kleding, geen eigen partnerkeuze en ga maar door.”

Lale vraagt zich soms af, of ze niet beter kan stoppen met schrijven en in de publiciteit komen. Het is levensgevaarlijk voor haar. Ze valt sinds kort onder verscherpte beveiligingsmaatregelen voor bedreigde personen. Het nieuwe beleid zorgde ervoor dat de aangekondigde signeersessie niet kon doorgaan. Binnenkort staat ze weer in de rechtbank tegenover een van haar bedreigers.

“Ja, daar word je inderdaad wel eens paranoia van.” Toch gaat ze door en haar boodschap aan de lezers is: “Vrijheid is heel hard werken. En toch is die autonomie, voor mij althans, alles waard. Ik hoop voor u ook. Houd moed en geef niet op!”

Lale ontvangt ontzettend veel steunbetuigingen. Mensen die haar benaderen om haar te bedanken voor haar boeken en haar optredens. “Mijn lezers voelen zich gesteund door mij. Daarom ga ik door.” Het is niet haar intentie om het geloof of gelovigen te beledigen. Ze ziet ook in, dat het geloof mensen veel steun kan geven.

Xenia vraagt Lale waar ze toch dat zelfvertrouwen vandaan haalt. Met als voorbeeld de brief die ze de uitgever stuurde. “Indien u niet binnen 14 dagen reageert stap ik naar een andere uitgever”, vertelt ze. Lale vertelt dat ze heeft gemerkt dat vrouwen zichzelf onderschatten en mannen zichzelf overschatten. “Het vergt soms wat bluf, om verder te komen.”

Het publiek in de zaal luisterde geboeid. Na afloop van het gesprek werden nog enkele vragen vanuit het publiek door Lale beantwoord. Ze kreeg een welverdiend applaus. Aan het eind van de avond waren bij Heleen van boekhandel Dekker en van Esbroek boeken van Lale Gül te koop. Die waren eerder door de schrijfster gesigneerd.

Vervolgens werd in de foyer door veel mensen nog geanimeerd nagepraat met wat lekkernijen van het 8MaartteamGO. De organisatie kijkt dan ook terug op een geslaagde avond.