Nog een piekje icarusblauwtjes

Het icarusblauwtje heeft per jaar altijd twee generaties, maar soms een extra derde. Ook dit jaar is dat het geval.

Dit zorgt ervoor dat je momenteel nog icarusblauwtjes kunt tegenkomen. Dit blauwtje is een echte graslandvlinder. Het icarusblauwtje (polyommatus icarus) is een van de meest algemene blauwtjes in ons land, maar komt zeker niet overal voor. Het is een vlinder van bloemrijk grasland en daar kun je ze soms met tien of meer bij elkaar, laag boven de bloemen zien vliegen.

Een ander algemeen blauwtje is het boomblauwtje. Die vliegt vooral in tuinen, heidevelden en bossen. En bovendien zie je die maar zelden met meer bij elkaar. Daarnaast is het boomblauwtje nu, half september, uitgevlogen en verschijnt deze pas weer in april. Het icarusblauwtje kun je nu nog wel te zien krijgen.

Het icarusblauwtje vliegt vanaf begin mei tot begin oktober in twee, soms drie overlappende generaties. De voorjaarsgeneratie in mei van dit jaar was vrij groot. Maar in de zomer, als de aantallen juist vaak hoger liggen, was de piek minder hoog. Dit kan te maken hebben met de kwaliteit van de waardplanten, waarop de rupsen leven. Het was namelijk een zeer droog voorjaar.

Icarusblauwtjes gebruiken meerdere planten als waardplant, maar wel allemaal uit de vlinderbloemenfamilie. Gewone rolklaver en kleine klaver zijn favoriet, maar de rupsen kunnen op tal van vlinderbloemigen overleven. De rups is vrijwel het hele jaar door aanwezig. Jonge rupsen eten van het tussenweefsel van het blad, de buitenlaag blijft intact. Grotere rupsen eten het hele blad.

De soort overwintert als rups in de strooisellaag of laag tegen een stengel van de waardplant. De verpopping vindt plaats op de grond. De vlinders zelf voeden zich met nectar uit veel verschillende planten. Ook voor nectar zijn vlinderbloemigen populair, maar je ziet ze ook op knoopkruid, distels en gele composieten, zoals jakobskruiskruid.

De vlinders overnachten soms in kleine groepjes in beschutte graspollen. Twee tot drie vlinders zitten dan met de kop naar beneden op een grasspriet. In de vroege ochtend en de late namiddag zijn ze geregeld te zien op deze gezamenlijke rustplaatsen.